• میهن فولاد

فولادهای ساختار پیشرفته (قسمت یک)

فولادهای ساختار پیشرفته (قسمت یک)
توسعه فولادهای ساختاری که تمامی نیازها را با کم ترین قیمت و ویژگی فابریک براورده کند یک چالش بزرگ است. فولادهای ساختار پیشرفته که امروزه استفاده می گردد دارای قدرت بالا و فولادهای میکرو آلیاژی که با ترکیب مناسب مواد شیمیایی و پارامترهای حرارتی گرمایی- مکانیکی به وجود آمده اند می باشند. این امر به دلیل حفظ تعادل بین قدرت و سختی می باشد.

فولادهای ساختاری قدرت بالا :
بهبود امنیت ساختارهای تحت شرایط سرویس خاص به یک زمینه تحقیقاتی مهم در فولادهای ساختاری قدرت بالا  تبدیل شده است. بنابراین، علاوه بر تولید فولاد با ویژگی های مکانیکی مورد نیاز (قدرت، سختی) کاملا ضروری است که به نیازمندی های تولید از جمله جوشکاری ، قابلیت مکانیکی، قابلیت شکل دهی، قابلیت بازیافت، مقاومت در برابر ضربه، سلامتی و ... توجه گردد.
مکانیزم های اصلی قدرت دهی در فولاد عبارتند از :
1-     تقویت جابجایی
2-    تقویت مرز دانه
3-    تقویت محلول جامد
4-    تقویت بارش (ذرات)
5-    تقویت بافت
6-    تقویت تحول فاز
7-    شناخت تمامی این شش مکانیزم، خصوصا مکانیزم اصلی دوم، تقویت مرز دانه   grain boundary strengthening بسیار حائز اهمیت است زیرا که تاثیر روی سایز grain با اصلاح ترکیب شیمیایی، پارامترهای تولید و ریشه ها قابل دستیابی است.
سختی فولاد به فاکتورهای زیادی بستگی دارد. هم شیمیایی و هم تولید. بنابراین کاملا مشخص است که تمامی اشتباهات در طول تولید، سختی را کاهش می دهد.
در اوایل سال های 1970، مسیر اصلی پردازش  که د رتوسعه فولادهای با ساختار قدرت بالا استفاده می شد، ترکیبی از رولینگ و رفتارهای حرارتی بودند. بعدها، پس از معرفی رفتارهای ترمو مکانیکی ، نسلهای اصلاح شده جدید قدرت بالا برای این کاربرد مهیا بودند. این رویکرد با بهبودهای مستمر همچنان تکنولوژی اصلی ساختاری قدرت بالا در تولید فولاد می باشد.