• میهن فولاد

فولادهای ساختاری با مقاومت بالا

فولادهای ساختاری با مقاومت بالا
اولین انواع فولادهای ساختاری قدرت بالا با روش نرمال سازی تولید می شدند. فولاد در حرارت بالا با هدف افزایش دوباره کریستالی شدن بین مراحل، به صورت رول آماده می شود. پس از آخرین مرحله، بشقاب های فولادی در معرض هوا سرد می شوند. بنابراین، آخرین میکروساختار پس از سرد شدن در دمای اتاق بعد از تجزیه کریستالی ها شکل می گیرد.
با تاکید بر پالایش دانه ، این فولادها اغلب شامل ترکیبات اضافی Ni, Cr, Mo, V, Nb or Ti می شوند. همچنین، این فولادها گاهی دارای کربن حدود 0.2% و حتی گاهی تا 0.25 در بعضی موارد که منجر به قابلیت خمیدگی و حرارت پذیری می شوند می باشند.
ریزساختار فریتیک یا مروارید کم و دارای دانه های بسیار کوچک بود. ویژگی دوم منجر به لقب "فولادهای ریز دانه" شد. به دلیل پالایش ، محلول جامد و سخت شدن بارش ، مقاومت بسیار خوب بود. از طرف دیگر ، مقاومت بسیار خوبی توسط محتوای بسیار کمی گوگرد و سایر ناخالصی ها فراهم شده است. این فولادها به دلیل آلیاژ متعادل ، از جوشکاری نسبتاً خوبی برخوردار بودند.
این فولادها با این حال به محدودیت های خود در ویژگی ها رسیده اند. پیشرفت های دیگر حاصل نمی شود ، زیرا این امر می تواند تنها با افزایش مقدار کربن انجام شود ، که منجر به جوشکاری بسیار ضعیفی می شود. بنابراین برای توسعه بیشتر فولادهای ساختاری باید یک مسیر تولید جدید معرفی شود.