• خرید و فروش انواع فولاد آلیاژی میهن فولاد

فولاد mo40

فولاد MO40 چیست؟

فولاد MO40 یک فولاد آلیاژی مولیبدن کروم دار است.

این فولاد به طور گسترده برای ساخت آن دسته از تجهیزات صنعتی که تحت فشار یا ضربه و حرارت بالا قرار دارند مانند تیر، ستون، چرخ دنده و غیره به کار می رود

فولاد MO40 دارای خواص زیادی می باشد که از مهمترین این خواص ها می توان به

  • شکل پذیری
  • دوام بالا
  • استحکام تسلیم
  • استحکام کششی بالا
  • هدایت گرمایی خوب
  • فولادهای ضد زنگ نیز دارای خواص ضد خوردگی

و غیره اشاره کرد.

فولاد MO40 نوعی فولاد کم آلیاژ است، آلیاژ MO40 متعلق به گروه فولادهای مقاوم به حرارت، که این آلیاژ کیفیت بالایی دارد.

این فولاد جزو آلیاژهای کم کربن دسته بندی می گردد و دارای توان کششی و مقاومت بسیار بالایی می باشد.

نکته قابل توجه در ذوب این فولادها ضخامت کامل آنها است، بنابراین فولادهای آلیاژی  MO40  به عنوان آلیاژهای باکیفیت شناخته می شوند.

همچنین بدلیل اینکه سختی این فولاد بسیار زیاد است، در پروژه هایی که مقاومت به سختی و توان کششی بالا مدنظر باشد، از این فولاد استفاده می شود.

تاثیر عناصر آلیاژی بر روی خواص فولاد Mo40

کروم

حضور این عنصر در فولادها اعم اMo40 Steel  و فولاد Ck45 موجب افزایش قابلیت سختی پذیری و پایداری فولادها در درجه حرارت های بالا می شود. که کاربرد فولادهای کروم دار را در ساخت قطعات مقاوم به حرارت و گرم کار افزایش می دهد. استفاده از کروم در مقادیر بالا موجب بهبود مقاومت به خوردگی و اکسایش می گردد. استحکام فولادهای کروم دار بالاست ولی مقاومت به ضربه، انعطاف پذیری و خواص جوشکاری آن ها تا حدودی پایین است. کروم سختی فولاد Mo40 و مقاومت به سایش را با تشکیل کاربید به واسطه حضور کربن افزایش می دهد. استحکام کششی و تسلیم فولادها با افزایش کروم، موجب کاربرد وسیع آن ها در ساخت قطعات صنعتی می شود.

سیلیسیم

اکثرا در آهن خام مقادیری سیلیسیم یافت می شود و در برخی مواقع از جداره های نسوز کوره در عملیات ذوب جذب مذاب می گردد. به همین دلیل سیلیسیم در تمامی انواع فولادها حضور دارد، این عنصر یکی از عناصر اکسیژن زدا در فولادها می باشد. برای افزودن سیلیسیم به مذاب معمولا از آمیژان استفاده می شود. سیلیسیم در فولادها اعم از Mo40 مقاومت به پوسته شدن در درجه حرارت های بالا را افزایش می دهد. این عنصر مقاومت در برابر اکسید شدن را افزایش داده و موجب افزایش مقاومت فولادها می شود که در صورت حضور آن تا چهارده درصد در ترکیب فولاد، قابلیت آهنگری فولاد به شدت کاهش می یابد. این عنصر در افزایش سختی پذیری فولادهای دارای عناصر گرافیت زا موثر است.

مولیبدن

مولیبدن موجب بالا بردن سختی پذیری و عمق سختی فولادها می گردد. این عنصر در بهبود خواص جوشکاری فولادها موثر است با این حال در مقادیر زیاد موجب کاهش خواص آهنگری می شود.

مولیبدن در دسته عناصر کاربیدزا قرار دارد و به دلیل تولید کاربیدهای پایدار، دمای درشت شدن دانه های آستنیت را افزایش داده و از رشد دانه ها جلوگیری می نماید و سبب ریز شدن دانه ها می شود که در نتیجه چقرمگی فولاد را افزایش می دهد. این عنصر معمولا در کنار عناصر دیگر مثل نیکل و کروم استفاده می گردد که موجب بهبود برخی از خواص از جمله افزایش استحکام کششی و عمق سختی می شود و در فولادهای زنگ نزن موجب افزایش مقاومت به خوردگی می گردد.

این عنصر همچنین موجب بالا رفتن استحکام کششی و خزش گرم و حفظ سختی در دمای بالا و مقاومت حرارتی فولادها می شود و با تردی حرارتی مقابله می نماید. از این عنصر در ساخت قطعات مقاوم به سایش نیز استفاده می شود.

مجموعه میهن فولاد مناسب تربن قیمت روز فولاد های آلیاژی کارخانه ها و برندهای مختلف را به شما مشتریان عزیز ارائه می کند.

منگنز

این عنصر یکی از اصلی ترین عناصر در فولادها بوده و در اکثر آن ها یافت می شود. منگنز یک اکسیژن زدای موثر می باشد که سبب افزایش سختی پذیری و عمق سختی رمی گردد. این عنصر تردی و شکنندگی فولادها را در درجه حرارت های بالا که ناشی از اثر گوگرد است، کاهش می دهد. منگنز در بهبود کیفیت سطحی فولادها موثر است و افزایش آن به فولادها موجب درشت شدن دانه های فولاد می شود ولی حضور آن در مقادیر خیلی بالا موجب شکنندگی فولاد می شود. وجود منگنز در فولادها در افزایش استحکام فولاد تاثیر زیادی داشته ولی بر خواص الاستیسیته تاثیر خیلی کمی دارد و در بهبود خواص جوشکاری و آهنگری موثر است. منگنز در حضور کربن موجب افزایش مقاومت به سایش می شود. مقدار زیاد این عنصر باعث پایداری آستنیت در دمای محیط می شود.

فسفر

استفاده از فسفر در فولادها اثرات نامناسبی بر چقرمگی و انعطاف پذیری می گذارد و چنانچه مقدار آن به بیش از 0.2 درصد برسد استحکام ضربه ای به شدت کاهش می یابد. میزان فسفر در فولادهای با کیفیت بالا، حداکثر 0.03 تا 0.05 درصد است. فسفر در شکنندگی و کاهش شکل پذیری فولادها تاثیر زیادی دارد که به واسطه افزایش کربن، تشدید می گردد و به صورت فسفد آهن در مرزدانه ها رسوب می کند و موجب سردشکنی و کاهش شکل پذیری و استحکام می شود. فسفر در فولادها علاوه بر اثرات مضر دارای فوایدی نیز می باشد. یکی از فواید آن افزایش استحکام در حالت محلول جامد می باشد.

گوگرد

این عنصر در فولادها به عنوان یک ناخالص محسوب می شود. گوگرد موجب تثبیت و پایداری سمنتیت می شود. این عنصر با آهن تشکیل ترکیب یوتکتیکی FeS می دهد. حضور این ترکیب با نقطه ذوب پایین در مرزدانه ها موجب منفصل شدن دانه ها در حین عملیات حرارتی و نورد شده و در نتیجه منجر به ایجاد ترک گرم و تردی شکنندگی فولادها می شود. به طور کلی گوگرد در فولادها به عنوان عنصری نامناسب معرفی می گردد ولی مقادیر کمی گوگرد در حدود 0.3 درصد در گروهی از فولادهای خوش تراش به جهت بهبود خواص تراشکاری و ماشین کاری مورد استفاده قرار می گیرد.

کاربردهای فولاد Mo40

این نوع فولاد کاربردهای وسیعی دارد از جمله:

  • غلتک های صنایع سیمان
  • غلتک های صنایع فولاد
  • شاتونها
  • چرخ های دنده
  • محورهای خودرو
  • دنده فرمان
  • پیچ های مقاوم
  • میله های اتصال
  • زره آسیاب های گلوله ای مواد خام
  • دیافراگم آسیاب مواد خام
  • چکش آسیاب کلینگر
  • ظروف تحت فشار
  • سازه هواپیما

 

نامگذاری فولاد MO40 بر اساس استانداردهای مختلف

  • آلمان Din : 7225/1
  • SARSTAHL ROCHLING: MO40
  • بریتانیا S.: M40708
  • سوئد SWEDEN : CrMo4042
  • I.S.I. SAE/ASTM:  SAE4140

مشخصات فیزیکی و مکانیکی فولاد MO40

  • دارای سختی HB197
  • دارای انرژِی ضربه 35-30 ژول
  • دارای تنش تسلیم 950-650 مگاپاسکال
  • دارای استحکام کششی 1300-900 مگاپاسکال
  • افزایش طول آن بین 10 تا 12 درصد است
  • دارای توان بازدهی 415 مگاپاسکال
  • نسبت پوآسون33/0-27/0 می‌باشد

 

 

جوشکاری فولاد mo40

فولاد آلیاژی AISI ۴۱۴۰ با استفاده از تمام روشهای متداول، قابل جوشکاری است. با این وجود ، اگر در شرایط عملیات حرارتی جوش داده شود ، خواص مکانیکی این فولاد تحت تأثیر قرار می گیرد و باید عملیات حرارتی پس از جوشکاری انجام شود.